Ik wou dit even aan u kwijt
over het zijnde van de tijd.
Ten eerste dat, wel zeer gewis,
‘t verleden was, maar nimmer is
En ook de toekomst, het doet pijn
nooit nu bestaat, maar slechts zal zijn
Zodat ons slechts het heden rest
maar daarmee is nu weer de pest
het is zozeer ondeelbaar kort
dat het noch is, noch was, noch wordt
waarmee zich dit bewijzen laat :
dat tijd in wezen niet bestaat
