GRAFREDE VOOR ED VROON

Ik wou dit toch nog even kwijt
voor we het gat dicht gooien :
Ik vond hem eigenlijk altijd
bij leven al een dooie.

GELUKJE

Wat ik ook voor gedichten schrijf,
ik doe het nooit verkeerd :
gewoon omdat het niemand
ene flikker interesseert.

SONNET

De zee bij nacht : ik zag het golvend vlak
van tuimelschuim en kille watermuren
een eeuwig spel in eindeloze uren
waarop het maanlicht in facetten brak

En ‘t was alsof de zee daar tot mij sprak
van zovele mislukte avonturen
van levens die zo kort slechts mochten duren
in stemmen op de wind, onhoorbaar zwak

van hen voor wie in stervenskoude golven
een nooit gevonden zeegraf werd gedolven
verbitterd, na een leven vol van spijt.

Ik liep de zee in, volgde het gefluister
weervond de stemmen in het ijzig duister
en sprak met hen tot aan het eind der tijd.