ZELFREFLECTIE

Ik schrijf soms wel eens een gedicht
over de schoonheid, groot of klein,
in bloemen of in sterrenlicht
of meisjes mooi als zonneschijn.

Maar ach, wie heeft er nu nog tijd,
voor al wat lief is, teer en zacht ?
De wereld draait, dat is een feit
alleen om geldzucht en om macht.

Die koude wereld, hard als glas
vindt poëzie maar flauwekul,
dus blijf ik maar wat ik al was :
een suffe, saaie ouwe lul.

Reageer