DE VELUWE

De Veluwe, de Veluwe
is ernstig overbost
maar dat probleem is met één fikkie
aardig opgelost

De Veluwe, de Veluwe
is saaiheid in ‘t kwadraat
zodat daar zelfs het zonnetje
zwaar gapend ondergaat.

De Veluwe, de Veluwe
is verre van gezond
het stinkt naar edelhertenpis
en wilde zwijnenstront.

De Veluwe, de Veluwe
is vagevuur en hel
Het zit er vol met Duitsers
van die foute, weet je wel.

De Veluwe, de Veluwe
is echt alleen maar leuk
als je van tekenbeten houdt
en voetschimmel en jeuk.

De Veluwe, de Veluwe
is slechts één disco rijk
daar dansen ze de driekusman
en drinken uilezeik.

De Veluwe, de Veluwe
Iets ergers is er nie !
Geef mij de Pyreneeen maar
Qui j’aime a la folie…

WONDERWITTE NACHTEN

(Wunderweisse Nachte/Rilke)

Er zijn zo wonderwitte nachten
Waarin je alles zilver vindt
En menig ster de nacht verblind
Alsof zij weer de herders brachten
Naar ‘n nieuw geboren Christuskind

Met diamantenstof bestoven
verschijnen aan ons land en vloed
en in ons hart, als dromen zoet,
zingt een verinnerlijkt geloven
dat steeds weer nieuwe wond’ren doet

ZE SCHRIJDT IN SCHOONHEID

(She walks in beauty/Byron)

Ze schrijdt in schoonheid, als de nacht
Van wolk’loos weer en sterrengloed
Van zwart en wit, vereende macht
die oog en schoonheid stralen doet
Vervloeid tot teed’re glans, zo zacht
en meer dan ‘t valse daglicht zoet.

Elk schaduwbeeld, elk zonlicht klaar
vermindert de gracieuze staat
Die danst in ‘t ravenzwarte haar
Of glanst zo zacht in haar gelaat,
waar in gedachten zoet en waar,
haar zuiverheid geschreven staat.

En op die wenkbrauw, op die wang
zo kalm, zo zacht, maar expressief
haar lach als nachtegalenzang
die spreekt van dagen zonder grief,
een geest vol vrede, nimmer bang
een zuiver hart, onschuldig, lief.

VRIENDSCHAP

Echte vriendschap is een universum
waarvan je samen God en Schepper bent,
de wetten van de zwaartekracht niet gelden,
je vliegen kan, tot hoogten ongekend,

waar aan de hemel gouden sterren branden,
elk vonkje je vertrouwen geeft, of hoop,
je in een eigen wereld rond kan dwalen,
van jullie samen, voor geen goud te koop,

om veilig je geheimen te verstoppen,
om troost te vinden bij verdriet of pijn,
om blijdschap en geluk samen te delen,
om altijd weer er voor elkaar te zijn.

SONNET

(voor Wendy, 2004)

Het werk is af, de klok heeft vijf geslagen
en buiten in de stalling wacht mijn fiets.
Of ‘t zonnig is of regent doet me niets,
ik laat door zon en wind de dag verjagen.

Langs Smitshoek, Koedood en de oude dijken
de Gaatkensplas met zwaan en futennest
vergeet ik wat mijn werkdag heeft verpest.
Dit is mijn uur. Ze kunnen het bekijken !

Al zoveel keer heb ik dit stuk gereden;
een fietstocht, elk minuutje meer dan waard.
En soms is er een kersje op de taart,
als onderaan de dijk, bij Plan ter Leede

een meisje, dat daar speelt, mij onverwacht
voorbij ziet gaan, en even zwaait en lacht.

BACK TO BASICS

De vraag of waarheid schoonheid is
werd al zo vaak gesteld.
De vraag of schoonheid waarheid is
bleef ook niet onvermeld.
Maar kon er ooit een filosoof
bewijzen, zonneklaar,
dat schoonheid altijd schoonheid is,
en waarheid altijd waar?

SONNET

I try to catch the beauty in a rose,
or in the in whisp’ring wings of butterflies.
A poet, just a simple man who tries
to find the splendor that God will unclose

each day again, in little unspoilt things,
like sunlit clouds, dressed in a pure carmine
a flock of geese, high up in southbound line,
the rustling song an autumn forest sings.

There’s poetry in all that meets the eye
but seldom so rejoycing, I must say
as in that moment this last Saturday
when two girls on a bike just passed me by.

For never in one image I did find
Such beauty, joy and lust for life combined

SAFE SEX

Ze had een vriendje uit de bouw
die zei dat hij wel met haar wou
Ze vroeg : “Heb je dan wel iets bij je
Ik wil alleen maar veilig vrijen”

Maar toen ze bij hem kwam in bed
Was het snel over met de pret
Haar liefdesavond was verpest :
Hij droeg een feloranje vest

Een grote bouwhelm, zo een groene
En ook nog stalen-neuzen schoenen.

KAUKASISCH KADDISJ

Daar in het trieste Beslan bood
Een duivels plan, van waanzin groot.
Een rijke oogsttijd aan de Dood

Daar in het trieste Beslan grijs
Viel oud en jong, viel speels en wijs
Als halmen voor zijn kille zeis.

Daar in het trieste Beslan wacht
Een vader, lang beroofd van kracht
op nieuws. Nu al de vijfde nacht.

Daar in het trieste Beslan staat
Een kistje, van de kleinste maat
Verlaten, op het veld van haat

Daar in het trieste Beslan las
Een oude pope, bleek als was
Zijn troostloos woord, verdord als gras

Daar in het trieste Beslan weet
Tsjetsjeen of Rus of Noord Osseet
Geen zin, geen doel voor al dit leed

Daar in het trieste Beslan geeft
Een moeder, die geen kind meer heeft
Haar bloed, opdat een ander leeft.

In ‘t trieste Beslan, oud en krom
Baboesjka mompelt sprekensstom :
“Waarom, mijn lieve God, waarom ?

En God, die altijd alles ziet
Van Christen, Jood en Islamiet
Hij huilde zacht. Hij wist het niet.

VLINDERS EN ZO

Ach,dat ik net per ongeluk
mijn bril heb opgegeten,
en zoiets simpels als mijn naam
maar steeds lijk te vergeten,

alleen totale onzin praat
en stamel, slis en stotter,
me koortsig voel en klappertand,
moet zweten als een otter,

over elk lullig stoepje val
alsof ik heb gezopen,
en tegen elke deur of muur
schijn aan te moeten lopen,

heeft niks van doen met drankmisbruik
of met gezondheidsklachten :
het komt omdat jij gisteren
zo lief tegen me lachte.